Maar liefst alle vier de kinderen van echtpaar Ten Hove uit Rijssen hebben een onderwijsachtergrond. Drie van hen werken momenteel in het onderwijs en alle drie zijn ze getrouwd met iemand die ook uit een onderwijsfamilie komt. De gemene deler: liefde voor het vak en voor de leerlingen.
Ze hebben het van geen vreemde. Opa Ten Hove stond voor de klas en ook vader Ten Hove werkt in het onderwijs. Rien: ‘Ik heb vrijwel altijd op de Jacobus Fruytier scholengemeenschap gewerkt als wiskundedocent, maar ook als roostermaker en teamleider. De kinderen zaten op dezelfde school als waar ik werkte. Dan zag ik wel eens wat. Zo vielen er uit een raam ineens boeken naar beneden. Mijn zoon Pieter Jan bleek de tas van zijn makker ondersteboven gekeerd te hebben …’ Reinoud: ‘Als we ons moesten melden, kwamen we bij pa. En op een keer staken we vuurwerk af en moesten we mee met de politie. Zij belden naar school en wilden daarna naar huis bellen, waarop ik zei: “Jullie hoeven dat bij mij niet meer te doen, want jullie hebben net m’n pa gesproken …”’
Toch weerhoudt het de kinderen niet om het onderwijs in te gaan. Zowel Reinoud als Pieter Jan volgen een opleiding tot gymdocent. Reinoud: ‘Een achterneef van pa was gymdocent. Ik vond het mooi wat hij deed: lesgeven, bewegen en lesgeven in bewegen. Er zijn ook van die gouden momentjes, die niet gepland zijn, maar voor een leerling wel het verschil maken. Zo stroomde een havoleerling af naar het vmbo, hoewel ze havo kon. Met elkaar hebben we ervoor gezorgd dat ze tussentijds terugging naar de havo. Later kreeg ik een berichtje: “Morgen mag ik mijn pabodiploma ophalen. Bedankt, meneer Ten Hove.”’
Jan Mark werkt na zijn studie eerst bij het RD en later bij de SGPJ. ‘Ik gaf gastlessen op scholen en vond dat leuk om te doen. Ik kende mijn vrouw toen al, zij werkte op het Hoornbeeck College. Uiteindelijk werd ik daar docent burgerschap en Nederlands. Het bijzondere van het mbo vind ik dat je studenten ook ziet op hun stageplaats; het is fascinerend welke groei ze in twee, drie jaar meemaken. Met name als kwetsbare studenten met een diploma afzwaaien, geeft me dat veel voldoening.’
Paulien wil in eerste instantie de gehandicaptenzorg in. ‘Ik zag wel dat de rest genoot van het onderwijs, dus ze zeiden: “Kijk gewoon een dagje mee, dan zie je vanzelf of je het leuk vindt.” Ik vond het zo leuk, dat ik toch de opleiding tot onderwijsassistente volgde. Leerlingen die uitvallen, komen vaak bij mij. Ik heb echt de tijd voor ze en samen zoeken we hoe we verder kunnen komen.’
Vader Ten Hove heeft net zijn veertigjarig onderwijsjubileum gevierd. Jan Mark: ‘Nu wij nog, op naar de veertig!’