Welk woordeloos verhaal vertelt jouw school? Welke sfeer snuift een buitenstaander op? Welke smaakt geeft het schoolklimaat? We namen de proef op de som op de Stadhouder Willem III-school in Hendrik-Ido-Ambacht.
‘Als leerlingen, ouders, postbezorgers, vertegenwoordigers of buurtbewoners bij ons binnenlopen’, stelt schoolleider Arnoud Plaisier, ‘dan hoop ik dat ze gastvrijheid ervaren. Dat ze vriendelijk aangesproken worden door personeel dat hartelijk vraagt of ze verder geholpen kunnen worden. Dat ze dan merken dat wij laagdrempelig een luisterend oor bieden aan iedereen.’
In één adem legt Plaisier uit waarom hij dat voor hem zo wezenlijk is: ‘Ik vind het belangrijker dat mensen aan ons kunnen zien dat we christen zijn vanuit de vrucht van de Geest dan dat ze dat zien aan uiterlijkheden.’ De schoolleider probeert dat zelf ook voor te leven en uit te stralen.
Potdicht
Het schemert nog als ik vrijdagmorgen 30 januari rond half acht arriveer bij de “Stadhouder”. Binnen brandt al licht, maar de schooldeur zit potdicht. Voor ik de bel gevonden heb, stapt een juf van haar fiets. ‘Mag ik met u mee naar binnen?’ ‘Zeker, maar mag ik eerst weten wie u bent?’
Drie seconden later zwaait de poort open: ‘Welkom!’
Leerkracht Anita Aarnoudse-van Es (groep 3b/4b) gaat me voor naar de personeelskamer. Als haar collega’s er ook zijn, biedt Plaisier aan dat ik de hele morgen vrij mag rondlopen, klas in, klas uit. Instemmend geknik links, gespannen gegiechel rechts.
Als iedereen zich verspreidt over de twee verdiepingen en de leerlingen – merkbaar goedgemutst – naar binnen stuiven, val ik op de bonnefooi groep 8 binnen. ‘Goedemorgen’, begroet meester Joost Molenaar een van zijn pupillen. ‘Je kijkt wat moeilijk. Gaat het?’
‘Als buurtbewoners bij ons binnenlopen, hoop ik dat ze gastvrijheid ervaren’
Arnoud Plaisier
Bezorgd
De dagopening gaat over Mattheus 6. ‘Zoek eerst het Koninkrijk Gods’, citeert Molenaar. ‘Maak je niet bezorgd, ook niet over de doorstroomtoets van volgende week.’ Van groep 8 spoed ik me naar groep 4a. Daar praat een jongen door de uitleg van juf Coraliene den Ouden over de rekenles heen. ‘Sst, eerst je vinger.’ Meteen na de instructie haast ze zich naar de vragensteller: ‘Wat wilde je weten?’
Groep 6 gaat ook rekenen. ‘Over één minuut beginnen we’, geeft lio-stagiaire Marleen Penning aan. Exact zestig seconden later zit iedereen klaar. ‘Heel goed! Jullie hebben precies gedaan wat ik jullie vroeg. Daar word ik altijd heel blij van.’
In een kamertje naast het lokaal zitten intern begeleider Julie-Anne Voorwinden, juf Willeke Nieuwenhuijse-de Bode en meester Molenaar. Leerlingen laten zich soms diep in hun hart kijken, vertellen ze. ‘Een van hen zei na een moeilijke tijd: “Ik zet mijn treden in Uw spoor.” Dat stemt zó dankbaar. Dat bemoedigt ook ons. De Heere werkt hier.’
Tegelijk blijft vaak verborgen wat het Bijbelse onderwijs nalaat. ‘We spannen ons ten uiterste in, maar we mogen ook ontspannen en het in Zijn handen terugleggen.’
Basketbal
Tijdens de pauze staat een koppeltje meiden te koukleumen bij de deur. Ze vinden het ‘leuk’ op deze school. ‘Iedereen is hier christelijk.’ Een openbare school lijkt hun niks. ‘Daar zeggen de kinderen lelijke woorden tegen elkaar.’ Hier niet? ‘Nee, die horen we niet.’
Een leerling van groep 7 komt na de pauze huilend de klas in. Een basketbal vloog tegen haar hoofd. ‘Was het iemand uit deze groep?’ wil juf Marinda Peters-Hoek weten. ‘Nee, jongens uit groep 8.’ ‘Oké, dan vertrouw ik erop dat het zo gegaan is.’
Een verdieping lager legt juf Ariënne Beukers aan de kleuters uit hoe ze ‘een plan in hun hoofd kunnen maken’ voor hun volgende taakje. Aan de ‘toppers’ van groep 5 vertelt meester Arné Kievith ondertussen dat je hersens groter en sterker worden als je ze traint. ‘Maar niet té groot; daar heeft de Heere voor gezorgd.’
De morgen eindigt met het letterfeest van groep 3. Meester Plaisier sluit af met gebed: ‘Dank, Heere, voor Uw Woord dat wij nu ook kunnen lezen, nu we alle letters hebben geleerd.’
‘Maak je niet bezorgd, ook niet over de doorstroomtoets van volgende week’
Joost Molenaar
Complimenteus
Welk beeld blijft er hangen na mijn bliksembezoek aan de Stadhouder? ‘Karakteristiek voor christelijke scholen is de vriendelijkheid’, aldus een stagebegeleider van Driestar educatief die ik op de gang spreek. ‘Wat ik verder terughoor van niet-christelijke collega’s: daar is orde, structuur, duidelijkheid. En veiligheid.’
Mijn waarnemingen sporen daar helemaal mee. De sfeer op de Stadhouder is open en opgewekt. De leerkrachten zijn complimenteus, helder over wat ze van de leerlingen verwachten. Maar ze geven tegelijk grenzen aan. ‘Ook in een parfumerie ga je netjes met spullen van een ander om. Laat me niet nog eens horen dat jullie daar zomaar met luchtjes spuiten.’
De identiteit doordesemt alles. ‘Hoe is het vorige week met jullie gegaan?’ klinkt het bijvoorbeeld tijdens de catechismusles. ‘Hebben jullie iemand met woorden onteert, of zelfs gehaat?’
In datzelfde kader: álle kinderen doen ertoe. Zo zijn er die bovengemiddeld hun best moesten doen om te leren lezen. De feestvreugde is merkbaar groter omdat ook zíj hun diploma hebben behaald.
Natuurlijk is niet alles is rozengeur en maneschijn. ‘We zien kinderen soms al jong afhaken. Beter gezegd: dat ze niet aanhaken, dat ze langs de Heere heen blijven leven. We moeten de noodzaak van wedergeboorte blijven benadrukken. En Gods zondaarsliefde laten zien.’
Dagelijks getuigt daarvan de Bijbeltekst op de schoolmuur: ‘Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.’
Bijbel en gebed
Bijbelgetrouw, professioneel en liefdevol – dat zijn de drie kernwaarden van de Stadhouder Willem III zijn. De school telt zo’n 230 leerlingen; er werken ruim 25 mensen, die lesgeven in 9 groepen.
De Bijbel staat op school centraal. ‘Deze vormt de basis voor ons denken en handelen. Vanuit Gods Woord zoeken wij naar de juiste weg om onze leerlingen toe te rusten voor een waardevolle plek in de maatschappij.’ Dit onderwijs gaat gepaard ‘met het gebed om Zijn onmisbare zegen voor tijd en eeuwigheid.’
Zie verder: www.stw3school.nl.